Chrystus zmartwychwstał ! Prawdziwie zmartwychwstał ! ALLELUJA !

Logowanie

Logowanie na stronę

Statystyki

Please install and enabled plugin Vinaora Visitors Counter firstly

Info

Adres naszej strony w poniższym kodzie QR, można go np. umieszczać w treściach drukowanych by łatwo automatycznie dodać adres.

Adres strony do skopiowania telefonem


Informacja o ciasteczkach:

Strona wykorzystuje pliki cookies.

cookie info

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies, w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb, informacje te są zbierane tylko dla celów statystycznych oraz bezpieczeństwa strony. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Można dokonać w każdym czasie zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies.


 Rok liturgiczny 2023/2024

„Uczestniczę we wspólnocie Kościoła"
RokDP 2023/2024

 

Bóg Umiera Byś Ty Mógł Żyć.
Abyś ty mógł żyć….

Umiera Bóg
rozdarty na krzyżu
umiera Bóg
nad ziemią rozpięty
twój Bóg umiera milczący
spowity całunem ciszy….
tylko łzy płyną obficie
nie pytaj dlaczego płyną…
twój Bóg umiera samotny
gdzie są te rzesze
do których mówił codziennie
gdzie są te tłumy
które chlebem nakarmił…
została tylko Matka
najwierniejsza osoba pod słońcem
i uczeń umiłowany
który bardzo kochał
dobrze że oni są przy Nim
a ty gdzie jesteś…
może w tym tłumie
krzycząc Jeśli jesteś Bogiem…
może jesteś z Piotrem
zakrywającym twarz przed ludźmi
i przed samym sobą
a może stoisz gdzieś z boku
i z obojętnością widza oglądasz tę scenę
niepewny na którą
przejść stronę
a przecież to Bóg umiera
abyś ty mógł żyć….

( W promieniach słońca, 1996 ) Wiersz ks. Marka Chrzanowskiego FDP
zródło: https://misericors.org/abys-ty-mogl-zyc-wielki-piatek/

Słowo na dziś

02 maj 2026

EWANGELIA NA CO DZIEŃ
  • Sobota, 2 Maja : Apokalipsa św. Jana 11,19a.12,1.3-6a.10ab.
    Świątynia Boga w niebie się otwarła i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów – a na głowach jego siedem diademów. A ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecię. I porodziła Syna – Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało uniesione jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca».

Refleksje

Źródła nie znaleziono

Ościenne parafie

Szukaj na stronie

Losowe zdjęcie