Chrystus zmartwychwstał ! Prawdziwie zmartwychwstał ! ALLELUJA !

Św. Jóżef Sebastian Pelczar - Wspomnienie

Św. Jóżef Sebastian Pelczar - biskupWSPOMNIENIE

Dzień 17.01.1842 r - urodził się Józef Sebastian Pelczar w Korczynie k/Krosna n/Wisłokiem,
jako trzecie dziecko Wojciecha i Marii z d. Mięsowicz. Rodzeństwo Józefa to starsi Rozalia
i Jan , i młodsza Katarzyna.

W 1847 r. rozpoczął naukę w miejscowej szkole parafialnej, gdzie wyróżniał się ponadprzeciętnymi
zdolnościami, na co szczególną uwagę zwrócili jego nauczyciele.

Lata 1850 - 1852 - kontynuował naukę w szkole głównej w Rzeszowie, a następnie w słynnym
gimnazjum im. ks. Stanisława Konarskiego.
W 1858 r. - czując w swym sercu powołanie i za namową znajomych kleryków wstąpił do Seminarium
Duchownego w Przemyślu, gdzie w 1860 r. z odznaczeniem zdał egzamin dojrzałości i automatycznie
został przyjęty w poczet kleryków i rozpoczął 4-ro letnie studia teologiczne.

17 i 24 lipca 1864 r. - to dnie otrzymania święceń kapłańskich i prymicji.

Po miesięcznym urlopie - pierwsza służba jako wikariusz w Samborze – parafii liczącej 12 tyś wiernych.

19.XII.1865 r. - udaje się do Rzymu na dalsze studia jako jeden ze stypendystów Kolegium Polskiego w Rzymie.
Po skróconym okresie uczęszczania na wykłady do Collegium Romanum w 1866 r. na uniwersytecie Sapienza
po egzaminach 3 i 10 grudnia uzyskał doktorat z teologii, a z prawa kanonicznego w kwietniu 1868 r.
W tym czasie w miarę możliwości ze wzruszeniem uczestniczył w nabożeństwach z udziałem papieża Piusa IX.

24.04.1868 r. - powrót do Przemyśla.
Nie otrzymawszy ze strony przełożonych żadnej propozycji służby duszpasterskiej, sam poprosił o skierowanie
do pracy w parafii Wojutycze k/Sambora, gdzie przebywał 9 miesięcy.

W pażdzierniku 1869 r. - obejmuje funkcje prefekta w Seminarium Duchownym w Przemyślu.

W latach 1870 - 1871 - w Instytucie Teologicznym prowadzi wykłady z teologii pastoralnej, a następnie już jako
formalny profesor tego przedmiotu.

W latach 1873 - 1877 - jako z-ca profesora wykłada prawo kanoniczne. Był też egzaminatorem prosynodalnym
w konsystorzu biskupim, a pzniej referentem.
Czynił też starania o probostwo, jednak kończyło się to niepowodzeniem.

1872 r. - 3-y miesięczna pielgrzymka do Ziemi Świętej.
Pokłosiem tej pielgrzymki było " Ziemia Święta i Islam " wyd. cz. 1 i 2 - Lwów 1875 r.

Rok 1876 - to czas starania się o objęcie katedry teologii pastoralnej na Uniwersytecie w Krakowie.
Dopiero dzięki poparciom m.in. ówczesnego rektora uniwersytetu Fryderyka Zolla 19 marca 1878 r. cesarz Franciszek
Józef podpisał nominację na profesora historii Kościoła i prawa kanonicznego.

Kwiecień 1877 r. - rozpoczyna się nowy 22 letni rozdział życia i pracy w Krakowie.
Jak zwykle w początkowej fazie bardzo trudny w nowym środowisku. Dawano mu do zrozumienia ,że jest "obcy".
Jednak dzięki poświęceniu się ciężkiej pracy na uniwersytecie zdobył sobie uznanie swoich słuchaczy jak i środowisk krakowskich. W latach 1880/81 pełnił funkcję prorektora, a w 1882/83 rektora Uniwersytetu.
Za jego przyczyną Uniwersytet uzyskał plac pod budowę kliniki i zaczął budowę Collegium Novum.

Był też dziekanem Wydziału Teologicznego i jego prodziekanem, oraz dokonano reorganizacji tego wydziału.
W okresie krakowskim zmarli jego rodzice ojciec w 1877 r., matka w 1889 r.

27.02.1899 r. - za zgodą rządu papież prekonizował go jako tytularnego biskupa Miletopolis i sufragana przemyskiego.

19.03.1899 r. - otrzymuje poświęcenie na biskupa.

19.12.1900 r. - po śmierci bpa Soleckiego zostaje mianowany ordynariuszem diecezji przemyskiej.

13.01.1901 r. - nastąpił ingres.
Ponad 20 letni okres sprawowania rządów biskupa przemyskiego obfitował na polu działalności duszpasterskiej,
społecznej i intelektualnej.

W dniu 19.03.1924 r. - obchodził 25-lecie otrzymania sakry biskupiej.

28.03.1924 r. - zmarł.Znicz

Pochowany w Kaplicy NMP Częstochowskiej kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa.
W 1991 r. jego szczątki przeniesiono do katedry.

Dzięki aprobacie biskupa ordynariusza Franciszka Bardy w latach 1954 - 57 - przeprowadzono proces
informacyjny, jako pierwszy etap procesu beatyfikacyjnego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara.
W 1989 r. w Rzymie ogłoszono dekret o heroiczności cnót biskupa Pelczara.

Niezapomniany dzień dla całego Podkarpacia 2.06.1991 r. - kiedy to papież Jan Paweł II w czasie sprawowanej mszy św.
ogłosił błogosławionym sługę Bożego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara

W 2001 r. siostry Sercanki otrzymały informację o uzdrowieniu dziewczynki z Korczyny za wstawiennictwem błogosławionego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara . Fakt ten wzięto za podstawę poczynienia starań o jego kanonizację.

8.11.2001 r. - rozpoczęto proces na poziomie diecezjalnym za pozwoleniem ks. abpa Józefa Michalika.

5.06.2002 r. - ostatnia sesja procesu kanonizacyjnego w archidiecezji przemyskiej, a 10-tego akta przesłano do Rzymu, co dało początek procesu w Kongregacji do Spraw Świętych.

7.03.2003 r. - konsystorz.
Ojciec Święty Jan Paweł II zatwierdził pozytywnie orzeczenia komisji i ustalił datę kanonizacji.

8.05.2003 r. - uroczysta kanonizacja Św. biskupa Józefa Sebastiana Pelczara na placu Św. Piotra przez papieża Jana Pawła II

Wspomnienie Św. Biskupa Józefa Sebastiana Pelczara przypada 19 stycznia

Rozważania

18 maj 2022

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na środę, 18 maja 2022

    Środa piątego tygodnia okresu Wielkanocnego

    (Dz 15,1-6)

    W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

    (Ps 122,1-2.4-5)

    REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

    Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
    „Pójdziemy do domu Pana”.
    Już stoją nasze stopy
    w twoich bramach, Jeruzalem.

    Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
    aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
    Tam ustawiono trony sędziowskie,
    trony domu Dawida.

    Aklamacja (J 15,4.5b)

    Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

    (J 15,1-8)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

    (Dz 15,1-6)

    W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

    (Ps 122,1-2.4-5)

    REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

    Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
    „Pójdziemy do domu Pana”.
    Już stoją nasze stopy
    w twoich bramach, Jeruzalem.

    Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
    aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
    Tam ustawiono trony sędziowskie,
    trony domu Dawida.

    Aklamacja (J 15,4.5b)

    Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

    (J 15,1-8)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

    (Dz 15,1-6)

    W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

    (Ps 122,1-2.4-5)

    REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

    Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
    „Pójdziemy do domu Pana”.
    Już stoją nasze stopy
    w twoich bramach, Jeruzalem.

    Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
    aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
    Tam ustawiono trony sędziowskie,
    trony domu Dawida.

    Aklamacja (J 15,4.5b)

    Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

    (J 15,1-8)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

    (Dz 15,1-6)

    W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

    (Ps 122,1-2.4-5)

    REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

    Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
    „Pójdziemy do domu Pana”.
    Już stoją nasze stopy
    w twoich bramach, Jeruzalem.

    Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
    aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
    Tam ustawiono trony sędziowskie,
    trony domu Dawida.

    Aklamacja (J 15,4.5b)

    Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

    (J 15,1-8)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

    (Dz 15,1-6)

    W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

    (Ps 122,1-2.4-5)

    REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

    Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
    „Pójdziemy do domu Pana”.
    Już stoją nasze stopy
    w twoich bramach, Jeruzalem.

    Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
    aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
    Tam ustawiono trony sędziowskie,
    trony domu Dawida.

    Aklamacja (J 15,4.5b)

    Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

    (J 15,1-8)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

    (Dz 15,1-6)

    W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

    (Ps 122,1-2.4-5)

    REFREN: Idźmy z radością na spotkanie Pana

    Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano:
    „Pójdziemy do domu Pana”.
    Już stoją nasze stopy
    w twoich bramach, Jeruzalem.

    Do niego wstępują pokolenia Pańskie,
    aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
    Tam ustawiono trony sędziowskie,
    trony domu Dawida.

    Aklamacja (J 15,4.5b)

    Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

    (J 15,1-8)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

Słowo na dziś

18 maj 2022

EWANGELIA NA CO DZIEŃ
  • Czwartek, 19 Maja : Dzieje Apostolskie 15,7-21.
    W Jerozolimie, po długiej wymianie zdań, przemówił Piotr do apostołów i starszych: «Wiecie, bracia, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli. Bóg, który zna serca, zaświadczył na ich korzyść, dając im Ducha Świętego tak samo jak nam. Nie zrobił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając ich serca przez wiarę. Dlaczego więc teraz Boga wystawiacie na próbę, wkładając na uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my sami nie mieliśmy siły dźwigać. Wierzymy przecież, że będziemy zbawieni przez łaskę Pana Jezusa tak samo jak oni». Umilkli wszyscy, a potem słuchali opowiadania Barnaby i Pawła o tym, jak wielkich cudów i znaków dokonał Bóg przez nich wśród pogan. A gdy i oni umilkli, zabrał głos Jakub i rzekł: «Posłuchajcie mnie, bracia! Szymon opowiedział, jak Bóg raczył wybrać sobie lud spośród pogan. Zgadzają się z tym słowa Proroków, bo napisano: „Potem powrócę i odbuduję przybytek Dawida, który znajduje się w upadku. Odbuduję jego ruiny i wzniosę go, aby pozostali ludzie szukali Pana i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest imię moje – mówi Pan, który to sprawia. To są Jego odwieczne wyroki". Dlatego ja sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan, nawracających się do Boga, lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi. Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach».

Refleksje

18 maj 2022

  • Przynieść owoc obfity
    Jedynym wzorem dla Kościoła jest Jezus, który odmładza jego oblicze bez pomocy makijażu czy liftingu.
  • Dar pokoju
    Wiara w Jezusa nie uwalnia od trosk doczesnych, niebezpieczeństw czy trudności.

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA Posłuchaj klikając w symbol Play
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
 radio icon100

Szukaj na stronie

Losowe zdjęcie