Drobne rzeczy PDF Drukuj Email
sobota, 11 lutego 2017 22:49

Rzeczy drobne   Trudno jest pozbyć się złych nawyków, a jeszcze trudniej postępować wbrew własnej woli.

Ale jeżeli nie zwyciężysz w rzeczach drobnych i łatwych, jakże poradzisz sobie z trudniejszymi ?

Już na początku staraj się opanować swoje skłonności i pozbyć się złych nawyków,

bo inaczej powoli zabrniesz w prawdziwe trudności.
Jeżeli to zrozumiesz, o, jaki spokój cię ogarnie, jaką radość sprawisz innym, ile przybędzie ci żarliwości w nieustannym duchowym doskonaleniu się...

 Wystarczy drobny gest...

Uśmiech na twarzy,

powiedzieć: "miłego dnia" . . .  smutnej osobie,

zgarnąć śmieć z chodnika, zgnieść butelkę przed wyrzuceniem do pojemnika na plastik...

Lecz ilekroć będziemy obojętni, myśląc:

"to nic nie da, a co mi tam do tego,

przecież innym nie przeszkadza, to mnie ma przeszkadzać ?,

inni nie zwrócili uwagi, to po cóż ja, mam zwracać i sprawić by stało się inaczej ?..."

Lecz jeżeli ten drobny gest wykonasz,

nie ważne że go nikt nie zauważy,

bo od małego gestu  wielkie rzeczy się stają...

A Widzi je Ten, Adonai  Kto ma widzieć . . .    יהוה

יהוה

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" Tak wiara i lęk płyną do swojego portu...

Lecz staraj się, by tylko wiara wiodła prym, i z nią zakończ swój rejs.... "

 

eśli jedna kropla powiedziałaby: "nie jestem potrzebna", nie byłoby oceanu.

"Jeśli jedna kropla powiedziałaby:

"nie jestem potrzebna",

nie byłoby oceanu  .  .  ."

 

Dodaj komentarz

Komentarze zostają opublikowane po weryfikacji.
Złośliwe i niestosowne komentarze nie będą publikowane.


Kod antysapmowy
Odśwież

Ewangelia na dziś

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Piątek 2017-11-24, Wspomnienie Andrzeja Dung-Lac i Towarzyszy, Męczenników Wietnamskich
    Łk 19,45-48
    Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: „Napisane jest: «Mój dom będzie domem modlitwy», a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców”. I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.

Radio Dobra Nowina RDN

Radio opoka

Otwórz webplayer w nowym oddzielnym okienku:

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA
(Odtwarzacz został zastąpiony na HTML5 i działa prawidłowo)
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
Lub wybierz odtwarzacz:

Czytania na każdy dzień

Czytania na każdy dzień
Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na piątek, 24 listopada 2017

    Wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Dung-Lac, prezbitera, i Towarzyszy

    (1 Mch 4,36-37.52-59)
    Juda i jego bracia powiedzieli: Oto nasi wrogowie są starci. Chodźmy, aby świątynię oczyścić i na nowo poświęcić. Zebrało się więc całe wojsko i poszli na górę Syjon. Dwudziestego piątego dnia dziewiątego miesiąca, to jest miesiąca Kislew, sto czterdziestego ósmego roku, wstali wcześnie rano i zgodnie z Prawem złożyli ofiarę na nowym ołtarzu całopalenia, który wybudowali. Dokładnie w tym samym czasie i tego samego dnia, którego poganie go zbezcześcili, został on na nowo poświęcony przy śpiewie pieśni i grze na cytrach, harfach i cymbałach. Cały lud upadł na twarz, oddał pokłon i aż pod niebo wysławiał Tego, który im zesłał takie szczęście. Przez osiem dni obchodzili poświęcenie ołtarza, a przy tym pełni radości składali całopalenia, ofiary pojednania i uwielbienia. Fasadę świątyni ozdobili złotymi wieńcami i małymi tarczami, odbudowali bramy i pomieszczenia dla kapłanów i drzwi do nich pozakładali, a między ludem panowała bardzo wielka radość z tego powodu, że skończyła się hańba, którą sprowadzili poganie. Juda zaś, jego bracia i całe zgromadzenie Izraela postanowili, że uroczystość poświęcenia ołtarza będą z weselem i radością obchodzili z roku na rok przez osiem dni, począwszy od dnia dwudziestego piątego miesiąca Kislew.

    (1 Krn 29,10-12)
    REFREN: Chwalimy, Panie, Twe przesławne imię

    Bądź błogosławiony, o Panie, Boże ojca naszego, Izraela,
    na wieki wieków.
    Twoja jest, o Panie, wielkość i potęga,
    sława, majestat i chwała;
    bo wszystko, co jest na niebie i na ziemi, jest Twoje.

    Do Ciebie, Panie należy królowanie.
    Bogactwo i chwała od Ciebie pochodzi.
    Ty nad wszystkim panujesz, a w ręku Twoim siła i potęga
    i ręką Twoją wywyższasz i utwierdzasz wszystko.

    (J 10,27)
    Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one Idą za Mną.

    (Łk 19,45-48)
    Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: Napisane jest: Mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców. I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.